Uzaktan Eğitim Ödev 2
E-ÖĞRENME
2.0
Web 2.0 uygulamaları
internet kullanımını bütünüyle değiştiren bir yapıya sahip olarak ortaya
çıkmıştır. En basit haliyle Web 2.0 bir kişinin internette kolaylıkla içerik
oluşturabilmesi ve var olan içeriğe katkıda bulunabilmesidir. Web 2.0’nin en temel özelliği
araçların kullanım kolaylığı ile işbirliği ve sosyal etkileşimin kendiliğinden
meydana gelmesidir.
Web 2.0’den yola çıkarak Kanadalı bir araştırmacı olan Stephen Downes tarafından ortaya atılan “e-Öğrenme 2.0” kavramı Web 2.0 bileşenlerinin e-öğrenmeye dönük tümleşik etkilerini vurgulamaktadır. Web 2.0 internet sitelerinin bilgi barınağı olmasından işleyen platformlara taşınmasına; internet programlarının son kullanıcıların hizmetine sunulmasından kullanıcıların bir bilgi ya da uğraşı paylaşıp tekrar kullanmasına; gelişmiş organizasyon ve kategorilendirmeden internet'in ekonomik değerinin yükselip alçalmasını kadar bir dizi farklı boyutlara işaret etmektedir.
Tim O'Reilly'e göre ise Web 2.0 bilişim endüstrisinde ortaya çıkan bir devrimdir.Gerçekten de günümüzde bilişim teknoloji ve alt yapılarının çok hızlı şekilde büyümesi, gelişmesiyle birlikte klasik web anlayışı terk edilerek, daha çok kullanıcıların etkin katılımının sağlandığı yapıya geçilmiştir. Bu değişimle birlikte e-öğrenme sistemleri de öğrenci katılımlı, sosyal etkileşim ortamlı, yeni yapılanmalara gitmektedir.
e-Öğrenmenin Gelişimi
e-Öğrenme, web teknolojilerinde meydana gelen değişimlere paralel olarak hem anlayış hem de uygulama açısından farklılaştığı görülmektedir. e-Öğrenme 1.0, web aracılığıyla öğretimin gerçekleştirilmesine işaret etmektedir. 60+ dakikalık çevrimiçi kurs deneyimleri ile karakterize edilebilir. Burada kurslar öğrenme yönetim sistemleri aracılığıyla yönetilmektedir. E-öğrenme 1.3, içeriğin konu alanı uzmanları tarafından geliştirilen hızlı e-öğrenme araçları ya da öğrenme içerik yönetim sistemleri tarafından sağlanan şablonlar aracılığıyla oluşturulmasıdır.
E-Öğrenme 2.0 ise beraberinde kolay içerik oluşturma, web aktarımı ve tümleşik işbirliğini getirmiştir. Paylaşma ve öğrenme, e-öğrenme 2.0’nin doğal bir görünümüdür. e-Öğrenme 1.0 ile e-öğrenme 2.0 arasındaki en önemli farklılık içerik oluşturmadan kaynaklanmaktadır.
E-öğrenme 1.0’de içerik öğrenme tasarımı alanında uzmanlığa sahip kişiler tarafından gerçekleştirilmektedir. E-Öğrenme 2.0’de içerik oluşturma akran ya da eşler tarafından gerçekleştirilmektedir.
Web 2.0’den yola çıkarak Kanadalı bir araştırmacı olan Stephen Downes tarafından ortaya atılan “e-Öğrenme 2.0” kavramı Web 2.0 bileşenlerinin e-öğrenmeye dönük tümleşik etkilerini vurgulamaktadır. Web 2.0 internet sitelerinin bilgi barınağı olmasından işleyen platformlara taşınmasına; internet programlarının son kullanıcıların hizmetine sunulmasından kullanıcıların bir bilgi ya da uğraşı paylaşıp tekrar kullanmasına; gelişmiş organizasyon ve kategorilendirmeden internet'in ekonomik değerinin yükselip alçalmasını kadar bir dizi farklı boyutlara işaret etmektedir.
Tim O'Reilly'e göre ise Web 2.0 bilişim endüstrisinde ortaya çıkan bir devrimdir.Gerçekten de günümüzde bilişim teknoloji ve alt yapılarının çok hızlı şekilde büyümesi, gelişmesiyle birlikte klasik web anlayışı terk edilerek, daha çok kullanıcıların etkin katılımının sağlandığı yapıya geçilmiştir. Bu değişimle birlikte e-öğrenme sistemleri de öğrenci katılımlı, sosyal etkileşim ortamlı, yeni yapılanmalara gitmektedir.
e-Öğrenmenin Gelişimi
e-Öğrenme, web teknolojilerinde meydana gelen değişimlere paralel olarak hem anlayış hem de uygulama açısından farklılaştığı görülmektedir. e-Öğrenme 1.0, web aracılığıyla öğretimin gerçekleştirilmesine işaret etmektedir. 60+ dakikalık çevrimiçi kurs deneyimleri ile karakterize edilebilir. Burada kurslar öğrenme yönetim sistemleri aracılığıyla yönetilmektedir. E-öğrenme 1.3, içeriğin konu alanı uzmanları tarafından geliştirilen hızlı e-öğrenme araçları ya da öğrenme içerik yönetim sistemleri tarafından sağlanan şablonlar aracılığıyla oluşturulmasıdır.
E-Öğrenme 2.0 ise beraberinde kolay içerik oluşturma, web aktarımı ve tümleşik işbirliğini getirmiştir. Paylaşma ve öğrenme, e-öğrenme 2.0’nin doğal bir görünümüdür. e-Öğrenme 1.0 ile e-öğrenme 2.0 arasındaki en önemli farklılık içerik oluşturmadan kaynaklanmaktadır.
E-öğrenme 1.0’de içerik öğrenme tasarımı alanında uzmanlığa sahip kişiler tarafından gerçekleştirilmektedir. E-Öğrenme 2.0’de içerik oluşturma akran ya da eşler tarafından gerçekleştirilmektedir.
Web 2.0 Uygulamaları ve E-Öğrenme 2.0
Tim O’Reilly tarafından
ortaya atılan ve bilişim endüstrisindeki devrime işaret eden Web 2.0 sonucunda
bir platform olarak her şey internete taşınmıştır. Web 2.0 kavramının tanımı
farklılaşsa bile sosyal imleme, sosyal ağ ve medya paylaşım sitelerinin
beslenmesinde kullanılan bloglar, wikiler, servis tabanlı uygulamaları içermektedir.
Ancak Web 2.0’nin katılımcı bir web olduğu söylenebilir. Web 2.0 kavramı yazılım
kodlarının geliştiricilere açılması fikrine kadar gitmektedir. Buna göre çevrimiçi
içeriğin bütün kullanıcılara açık hale getirilerek yeniden üretimine izin
verilmelidir.Günümüzde birçok e-öğrenme uygulaması tekil anlayışa sahip bir öğretim
modelini kullanmaktadır.e-Öğrenme 2.0’ye dönük bir şirketin eğitim ve insan
kaynakları bölümünde e-öğrenme 2.0 araçlarını gündelik çalışmalarının bir parçası
olarak benimsemiş ve ekip olarak kullanan bireyler örnek olarak verilebilir .
Bu ekibin
“hızlı e-öğrenme”yi
kullanarak stratejilerini tanımlama ve yıllık bütçenin bir parçası olarak yönetime
sunmaları gerekmektedir. Çalışma grubuna e-öğrenme 2.0 araçlarını kullanmanın sağlayacağı
yararlar aşağıdaki gibi belirtilebilir:
• Yararlı web
sayfalarının taranması, yorumlar eklenmesi ve del.icio.us, digg, Blink-List
gibi sosyal imleme siteleri aracılığıyla paylaşılması,
• Bu araçlar kullanılarak
takım üyelerinin her sayfanın kopyasını edinebilmesi; sayfanın tam metin olarak
aranabilmesi ve herhangi bir bilgisayardan erişilebilmesi,
• Takımın hızlı e-öğrenmenin
gelecek stratejik planlarına uygunluğuna ilişkin mevcut düşüncelerini özetleyen
bir blog oluşturması; blog hem takımdaki her bireyden hem de e-öğrenme blog topluluğundan
dönüt alınmasını sağlayacaktır.
• Notların wiki’ye
yazılması, kopyalanması ya da yapıştırılması ile bütün ekibin üzerinde düzeltme
yapabileceği paylaşımlı bir kaynağın oluşturulması,
• Bloglines gibi RSS
okuyucusu kullanılarak güncellemelerin wiki, sosyal imleme siteleri ve blog’da
izlenmesi.
Öğrenme 2.0 Yaygınlaşıyor:
Web 2.0 Uygulamalarının Eğitimde Kullanımına İlişkin Araştırmalar ve Sonuçları
İnternet doğrusal veri akışının
olduğu yapıdan dağınık veri akışına doğru hızla geçmektedir.
Web 2.0 olarak adlandırılan çoklu
katılımlı uygulamalar, öğrenme ortamlarındaki etkileşimli
İnternet etkinlikleri için iyi
bir zemin hazırlamıştır. Sosyal yapılandırmacılık gibi öğretme-öğrenmeyle ilgili
çağdaş yaklaşımlar ve günümüz toplumunun ihtiyaç duyduğu bilgi okuryazarlığı, grup
çalışmasına yatkınlık, bilgilerin analiz etme ve problem çözme gibi beceriler göz
önüne alındığında Web 2.0 uygulamalarının pedagojik potansiyelinin ne denli önemli
olduğu ortaya çıkar. Bu çalışmada Web 2.0 adı verilen uygulamaların internetin
eğitimde kullanımı açısından getirdiği değişim potansiyeli ortaya konmaya çalışılmıştır.
Bu amaçla literatürdeki Web 2.0 uygulamalarının kullanımı ile ilgili deneysel
araştırmalar üzerine bir derleme çalışması yapılmıştır. Bu çalışma eğitimle
ilgili yayınları içeren bir veritabanı olan Eric veri tabanındaki yayınlarla sınırlandırılmıştır.
Elde edilen bulgulara göre yayınlarda en çok blog ve wikilerin kullanıldığı,
yayınların sayılarının giderek arttığı, ilköğretim ve lisans seviyesinde yoğunlaştığı
söylenebilir. Ayrıca bu uygulamaların, öğrenmeyi desteklediği, grup çalışmaları
için uygun bir ortam oluşturduğu ve üst düzey düşünme becerisini geliştirmeye
yardımcı oldukları saptanmıştır.
Kaynakça
Yorumlar
Yorum Gönder